BRAGI ÞÓR JÓSEFSSON
Odbrambene snage Islanda • Iceland Defense Force
Kustos David Pujado
Američki vojnici prvi put su stigli na Island 1941. godine, pre nego što su Sjedinjene Američke Države objavile rat Nemačkoj i Japanu i izgradili su štab za svoje vojne aktivnosti na surovom i pustom području u jugozapadnom delu zemlje. Ova baza bila je jedna od stotinu koje su Amerikanci uspostavili širom sveta tokom Hladnog rata. Tokom 55 godina, od 1951. do 2006, baza u Keflaviku bila je jedna od najvažnijih baza američke vojske u severnom Atlantiku. Međutim, nakon završetka Hladnog rata, nova američka spoljna politika učinila je ovu bazu suvišnom, te je napuštena.
Fotograf Bragi por Josefs posetio je napušteni grad ubrzo nakon odlaska Amerikanaca, neposredno pre nego što su Islanđani počeli da ga renoviraju za sopstvene potrebe. Zgrade su ispunile svoju prvobitnu svrhu, ali kao da su još uvek čekale povratak svojih nekadašnjih stanara. Tragovi bivših stanovnika gotovo da su nestali, a budućnost ovog mesta bila je neizvesna. Bio je to neobičan prizor, američki grad, sa supermarketima, bolnicom, fudbalskim igralištem i bioskopom, stajao je usred puste
islandske močvare, čekajući svoju sudbinu.
bragi.is • @bragithor_photo
uto – ned 12 – 20h
This is the 7th edition of our New Talents Contest. As in previous years, we have endeavoured to assemble a highly eclectic jury team, consisting of five members:
• Dušan Kochol – Founder, director, and curator of the contemporary photography festival OFF Bratislava
(established in 2010) and the contemporary photography gallery FOG Bratislava (established in 2020).
• Isabel Lázaro – Art historian and cultural manager, director and founder of Art Photo Bcn, a photography festival and fair in Barcelona.
• Jelena Janković – Photographer and visual artist from Belgrade with a strong creative vision. Since 2023, she has been the programme director of the Sarajevo Photography Festival.
• Simone Azzoni – Art critic and lecturer in History of Contemporary Art at IUSVE. He teaches Visual Arts Aesthetics at the Santa Giulia Academy of Fine Arts and Critical Reading of the Image and History of Art at the Palladio Institute of Design. He is also the founder and artistic director of Grenze – Arsenali Fotografici.
• Špela Pipan – Curator and project manager at Photon Gallery (Ljubljana, Vienna), specialising in modern and contemporary photography.
The jury faced the challenging task of selecting the three best projects, as well as the best local project, from among the 55 submissions that met the contest criteria. Nearly 55% of the proposals were submitted by women and 45% by men, with applications coming from 26 different countries. The countries with the highest number of submissions were Russia (21%), Serbia (7%), and China (7%)
Postconflict time does not bring complete peace. It carries silence, but also the indelible traces of conflict— in space, in bodies, in memory. In that fragile moment between past and future, photographers find both inspiration and responsibility. For the seventh year, we are organizing our Young Talents competition, and this time, through photography, we search for and explore the question of post-conflict.
Young authors turn to what remains—silence, trauma, and attempts at renewal. Their approach is both artistic and investigative: they combine personal narratives, collective memory, and contemporary visual language to portray the complexity of life after conflict.
While some explore themes of familial and collective memory through abandoned spaces and archival materials, others use the landscape as a silent witness to history. Some depict the everyday lives marked by the invisible legacy of violence, while others examine broader social conflicts and injustices that go beyond the traditional understanding of war.
Their photographs are not merely images of the past, but attempts at connection—between people, time, and space. Through their work, post-conflict is not seen as an end, but as an ongoing process of learning, understanding, and healing.
In a world that so easily forgets, young photographers remind us how important it is to look back—not to remain in the past, but to truly understand it. And that art can be both an act of remembrance and an act of hope.
Ana Šćepanović
EMANUEL CONSTANTINO
Emanuel Constantino (2002) is an independent photographer from Portugal, currently based in Porto. He holds a degree in Photography from the School of Media Arts and Design at P.Porto and is currently pursuing a Master’s Degree in Cinema and Photography, specialising in Photography, at the same
institution. Emanuel is drawn to the practical process of analogue photography and the unpredictability of its results. His main research and artistic focus lies at the intersection of documentary and fiction, exploring the point where one transitions into the other. He also engages with vernacular and archival photography,
often integrating these elements into his projects. Emanuel has regularly presented his work in exhibitions and presentations, won CEFT’s Open Call Photography and Territory, was selected for the 2nd IPMA Festival, and has been nominated as a new talent for FUTURES 2025 by Bienal Fotografia do Porto.
emanuelconstantino.com • @econstantinoo
We want to thank the Embassy of Portugal in Belgrade and Instituto Camões for their continued support for BPM and photography, and especially for making it possible for Emanuel to be in Belgrade.
LUUK VAN RAAMSDONK
Luuk van Raamsdonk (2001) is a lens-based artist and researcher based in Breda, Netherlands. He graduated from St. Joost School of Arts & Design in 2024 with a BA in Photography. Luuk’s work seeks to uncover and understand the mysteries of the world around him, using lens-based media as a tool for investigation, questioning, and deconstruction. He combines the historical and archival qualities of photography with a contemporary approach.
Themes of (family) history, identity, trauma, and the human-nature relationship frequently appear in his practice, which he translates into deeply personal, long-term projects characterised by multidisciplinary installations and black-and-white imagery. His practice is rooted in research, driven by curiosity and experimentation, as he constantly searches for new ways to question the known and visualise the unknown. He is also a member of COHEISA, an audio-visual artist collective based in Breda.
luukvanraamsdonk.com • @lvr.aka.shiro
We would like to thank the Embassy of the Netherlands in Belgrade for supporting BPM, photography, and especially for making it possible for Luuk to be in Belgrade – this is not the first time, as they already supported a New Talents winner some years ago.
NAĐA REPMAN
Nađa Repman (2002) was born in Sombor, where she developed her love for the arts early on, completing both elementary and music school before graduating from high school. She has since focused on video and photography, earning a degree in Cinematography from the Academy of Arts in Novi Sad in 2024
and is currently pursuing a master’s degree in Photography. During her studies, Nađa participated in the Erasmus+ student exchange programme, spending a semester at the Academy of Dramatic Art in Zagreb. Her work explores the delicate nature of space, identity, and borders—both physical and those shaped by
time and memory. Borders divide landscapes and create complex layers of history, yet they also hold the potential for quiet transformation. Through a blend of documentary and artistic techniques, she captures traces of what was, what remains, and what continues to evolve. Her work invites reflection on how borders remain active and are still defined by past conflicts, even as violence and tension subside.
@nadja.repman
STANISŁAW ŚWITAŁA
Stanisław Świtała (2002) is a graphic artist studying at the Eugeniusz Geppert Academy of Art and Design in
Wrocław, at the Faculty of Graphic Arts. Working in the intaglio studio under Professor Przemysław Tyszkiewicz
and Agata Gertchen, they focus on etching techniques and drawing. Their graphic works incorporate abstract
motifs, creating visual depth in their images. They are also involved in documentary photography and poster
design, receiving a distinction in this year’s AMS competition.
stanislawswitala.com
Tue – Sun 12 – 20h
NOVI TALENTI 2025. • POSTKONFLIKT
Ovo je 7. izdanje našeg konkursa Novi Talenti 2025. kao i prethodnih godina, nastojali smo da okupimo izuzetan žiri, koji ove godine broji pet članova:
• Dušan Kohol, osnivač, direktor i kustos festivala savremene fotografije OFF Bratislava (osnovan 2010) i galerije savremene fotografije FOG Bratislava (osnovane 2020)
• Isabel Lazaro, istoričarka umetnosti i menadžerka u kulturi, direktorka i osnivačica festivala i sajma fotografije Art Photo Bcn u Barseloni
• Jelena Janković, fotografkinja i vizuelna umetnica iz Beograda sa snažnom kreativnom vizijom. Od 2023. godine radi kao programska direktorka Sarajevo Photography Festivala
• Simone Aconi, likovni kritičar i predavač istorije savremene umetnosti na IUSVE. Predaje estetiku vizuelnih umetnosti na Akademiji likovnih umetnosti Santa Giulia, kao i kritičko čitanje slike i istoriju umetnosti na Institutu za dizajn Palladio. Takođe je osnivač i umetnički direktor festivala Grenze – Arsenali Fotografici;
• Špela Pipan, kustoskinja i menadžerka projekata u galeriji Photon (Ljubljana, Beč), specijalizovana za modernu i savremenu fotografiju.
Žiri je imao težak zadatak da odabere tri najbolja projekta, kao i najbolji lokalni projekat, među 55 prijava, koji su ispunili ispunile uslove konkursa. Gotovo 55% prijava poslale su žene, a 45% muškarci, dok su aplikacije stigle iz 26 različitih zemalja. Zemlje sa najvećim brojem prijava bile su Rusija (21%), Srbija (7%) i Kina (7%).
Postkonfliktno vreme ne donosi potpuni mir. Ono nosi tišinu, ali i neizbrisive tragove sukoba, u prostoru, telima, sećanju. U tom krhkom trenutku između prošlosti i budućnosti, fotografi pronalaze inspiraciju i odgovornost. Sedmu godinu organizujemo naš konkurs Mladi talenti gde, ovaj put, u fotografiji tražimo i
iznalazimo pitanje postkonflikta.
Mladi autori se okreću onome što ostaje, tišini, traumama, pokušajima obnove. Njihov pristup je umetničko istraživački: kombinuju lične priče, kolektivna sećanja i savremeni vizuelni jezik kako bi prikazali složenost života nakon konflikta.
Dok se neki bave temama porodične i kolektivne memorije kroz napuštene prostore i arhivske materijale, drugi koriste pejzaž kao tihi svedok istorije, neki prikazuju svakodnevicu u kojoj se oseća nevidljivo nasleđe nasilja ili pak, istražuju šire društvene konflikte i nepravde koje nadilaze tradicionalno shvatanje rata.
Njihove fotografije nisu samo slike prošlosti, već pokušaji povezivanja između ljudi, vremena i prostora. Kroz njih, postkonflikt se ne doživljava kao kraj, već kao kontinuirani proces učenja, razumevanja i ozdravljenja.
U svetu koji često zaboravlja, mladi fotografi podsećaju koliko je važno pogledatiunazad, ne da bismo ostali u prošlosti, već da bismo je zaista razumeli. a da umetnost može biti i čin sećanja i čin nade.
Ana Šćepanović
EMANUEL CONSTANTINO
Emanuel Konstantino (2002) je nezavisni fotograf iz Portugalije. Živi u Portu. Diplomirao je fotografiju na Školi medijskih umetnosti i dizajna u Portu, gde trenutno pohađa master studije iz filma i fotografije, sa specijalizacijom u fotografiji. Emanuel je posebno zainteresovan za praktični proces analogne fotografije i
nepredvidivost rezultata koje ona pruža. Njegovo istraživanje i autorski rad fokusiraju se na odnos između dokumentarnog i fiktivnog, istražujući granicu na kojoj jedno prestaje da bude dokumentarno i počinje da se nameće kao fikcija, i obrnuto. Takođe se bavi vernakularnom i arhivskom fotografijom, često ih
integrišući u svoje projekte. Emanuel redovno izlaže radove na izložbama i prezentacijama. Pobedio je na CEFT-ovom konkursu Photography and Territory, bio je izabran na Drugom IPMA festivalu kao i nominovan za novi talenat za FUTURES 2025 od strane Bienal Fotografia do Porto.
emanuelconstantino.com • @econstantinoo
Želimo da se zahvalimo Ambasadi Portugala u Beogradu i Institutu Camões na kontinuiranoj podršci BPM-u i fotografiji, i posebno na tome što su omogućili da Emanuel bude u Beogradu.
LUUK VAN RAAMSDONK
Luk van Ramsdonk (2001) je umetnik i istraživač koji koristi medije zasnovane na objektivu. Živi u Bredi (Holandija). Diplomirao je fotografiju na St. Joost School of Arts & Design 2024. godine. Luk u svom radu nastoji da otkrije i razume misterije sveta koji ga okružuje, koristeći medije zasnovane na objektivu kao alat za istraživanje, preispitivanje i dekonstrukciju. Kombinuje istorijske i arhivske karakteristike fotografije sa
savremenim pristupom. Teme porodične istorije, identiteta, traume i odnosa između čoveka i prirode često se ponavljaju u njegovoj praksi, koju pretače u duboko lične, dugoročne projekte, u multidisciplinarnim instalacijama i crno-belim slikama. Njegova praksa ima istraživačku osnovu, vođena radoznalošću i
eksperimentom, dok neprestano traži nove načine da preispita poznato i vizualizuje nepoznato. Takođe, član je COHEISA, audio-vizuelnog umetničkog kolektiva sa sedištem u Bredi.
luukvanraamsdonk.com • @lvr.aka.shiro
Želimo da se zahvalimo Ambasadi Kraljevine Holandije u Beogradu na podršci BPM-u, fotografiji, a posebno na tome što su omogućili da Luuk bude u Beogradu – nije prvi put, jer su i pre nekoliko godina podržali jednog od pobednika konkursa New Talents.
NAĐA REPMAN
Nađa Repman (2002) rođena je u Somboru, gde je rano razvila ljubav prema umetnosti, završivši osnovnu i muzičku školu pre nego što je maturirala. Nakon toga se fokusirala na video i fotografiju, diplomirala je na odseku za kameru na Akademiji umetnosti u Novom Sadu 2024. godine i trenutno pohađa master studije iz fotografije. Tokom studija učestvovala je u Erasmus+ programu studentske razmene, provodeći jedan semestar na Akademiji dramske umetnosti u Zagrebu.
Njen rad istražuje suptilnu prirodu prostora, identiteta i granica, kako fizičkih, tako i onih oblikovanih vremenom i sećanjem. Granice dele pejzaže i stvaraju složene slojeve istorije, ali u sebi nose i potencijal za tihe transformacije. Kroz spoj dokumentarnih i umetničkih tehnika, ona beleži tragove onoga što je bilo, što ostaje i što nastavlja da se razvija. Njeno delo podstiče na razmišljanje o tome kako granice i dalje ostaju aktivne i oblikovane sukobima iz prošlosti, čak i kada nasilje i tenzije iščeznu.
@nadja.repman
STANISŁAW ŚWITAŁA
Stanislav Svitala (2002) je grafički umetnik koji studira na Akademiji likovnih umetnosti Eugenius Gepert u Vroclavu, na Fakultetu grafičkih umetnosti. Radi u Intaglio studiju pod mentorstvom profesora Przemislava Tiškieviča i Agate Gertčen, fokusirajući se na tehnike duboke štampe i crtanja. Njegovi grafički radovi koriste apstraktne motive, stvarajući vizuelnu dubinu u slikama. Takođe se bavi dokumentarnom fotografijom i
dizajnom plakata, a ove godine je dobio priznanje na AMS takmičenju.
stanislawswitala.com
uto – ned 12 – 20h
Yongey Mingyur Rinpoche, Buddhist monk and meditation teacher, dubbed “the world’s happiest person” by Time and National Geographic magazines, says that every creature wants to escape suffering and find happiness. However, suffering and tragedies still exist (and probably always will, as they are part and parcel of life, should we once again refer to Buddhism). Yet, this year’s Belgrade Photo Month wants to address the notion of Postconflict. According to Cambridge dictionary, conflict is “a situation in which beliefs, needs, facts, etc. are very different and cannot easily exist together or both be true.” But what happens after the conflict?
The festival participants will explore the topic of post-conflict from various perspectives, starting from the inner state of postconflict, showcasing journeys of overcoming trauma and depicting personal resilience and strength. The festival’s flagship project that will explore this topic is I Drink by Canadian photographer Kourtney Roy. The theme will also explore social postconflict that arises from communication between oneself and others. The works will show the efforts to rebuild social fabric and highlight the stories of reconciliation, healing and re-building of trust among people.
Political postconflict will be presented through projects that document the aftermath of wars, revolutions, and political upheavals or capture the reconstruction of societies, challenges of peacebuilding and restoration of civil order. Economic post-conflict will illustrate the revival of economies and livelihoods after financial crises or destructive events, as well as the examination of the role of innovation, adaptation, and community support during economic recovery. Environmental post-conflict will explore the results of conflicts between human beings, nature and other inhabitants of the Earth. It will address the recovery of ecosystems after natural and human-induced disasters and showcase the efforts to heal the environment.
What will remain after the conflict? The answer to this question is to be found by each and every human being on their own. Will every single person, individually, and the world in general, find inner strength and compassion to transform conflict into a postconflict with positive outcome? We shall see.
Tatyana Valova
We would like to welcome you to our 7th edition of the festival and we hope that you will be interested in the programme that we have prepared for this year.
• New Talents 2025. Emanuel Constantino, Luuk van Raamsdonk, Nađa Repman, Stanisław Świtała
• Bragi Þór Jósefsson. Iceland Defense Force
• Kourtney Roy. I Drink – New Orleans
• Marija Ćalić. Neurorezevoar
• Martina Havlová. Tajina
• Katarina Marković – In Passing
Jongi Minđur Rinpoče, budistički monah i učitelj meditacije, koga su magazini Time i National Geographic nazvali „najsrećnijom osobom na svetu“, kaže da svako biće želi da pobegne od patnje i pronađe sreću. Međutim, patnje i tragedije i dalje postoje i verovatno će uvek postojati, jer, po budizmu, jesu sastavni deo života, ako se ponovo oslonimo na budizam. Ipak, ove godine Beogradski mesec fotografije se bavi pojmom postkonflikta.
Prema Kembridž rečniku, konflikt je „situacija u kojoj su uverenja, potrebe, činjenice veoma različiti i ne mogu lako da postoje zajedno ili da budu istiniti u isto vreme.“ Ali šta se dešava nakon konflikta?
Učesnici festivala istraživaće temu postkonflikta iz različitih uglova, počevši od unutrašnjeg postkonflikta, putovanja prevazilaženja trauma i prikazivanjem lične otpornosti i snage. Glavni festivalski projekat koji će se baviti ovom temom je I Drink kanadske fotografkinje Kortni Roj. Tema će takođe istraživati društveni postkonflikt koji nastaje kroz komunikaciju sa drugima. Radovi će prikazati napore za ponovno uspostavljanje društvenih
veza i istaknuti priče o pomirenju, isceljenju i obnovi poverenja među ljudima.
Politički postkonflikt biće predstavljen projektima koji dokumentuju posledice ratova, revolucija i političkih previranja ili beleže rekonstrukciju društava, izazove izgradnje mira i vraćanja civilnog poretka. Ekonomski postkonflikt ilustrovaće oživljavanje ekonomija i sredstava za život nakon finansijskih kriza ili destruktivnih događaja, kao i ispitivanje uloge inovacija, prilagođavanja i podrške zajednice u ekonomskom oporavku. Ekološki postkonflikt istraživaće posledice sukoba između ljudi, prirode i drugih stanovnika Zemlje. Baviće se obnovom
ekosistema nakon prirodnih i ljudski izazvanih katastrofa i prikazaće napore za oporavak životne sredine.
Šta će ostati nakon konflikta? Odgovor na to pitanje svako treba da pronađe sam. Hoće li svaki pojedinac, a i svet u celini, pronaći unutrašnju snagu i saosećanje da konflikt preobrazi u postkonflikt sa pozitivnim ishodom? Videćemo.
Tatjana Valova
Dobro došli na 7. izdanje našeg festivala iskreno se nadamo da će interesovanje za ovogodišnji program festivala:
• Novi Talenti 2025. Emanuel Constantino, Luuk van Raamsdonk, Nađa Repman, Stanisław Świtała
• Bragi Þór Jósefsson. Iceland Defense Force
• Kourtney Roy. I Drink – New Orleans
• Marija Ćalić. Neurorezevoar
• Martina Havlová. Tajina
• Katarina Marković – In Passing
Neurorezevoar
Dela iz ovog ciklusa su ne samo razrada postupka foto kolaža, već i oblikovanje realnosti putem podsvesnog, a time i svih slika koje nosimo kao arhetipsko nasleđe.
Najveća zagonetka stapanja, kombinacija, kao i procesualnosti opažanja i saznanja odvija se u neuralnom središtu. Prostorni planovi su rezultat prethodno generisanog impulsa koji dovodi do neočekivanog ishoda. Taj put i nije toliko neočekivan, ako uzmemo u obzir sve mogućnosti neuroloških povezivanja u nastajanju mentalnih slika. Jer mozak je po odrednici iz doba prosvetiteljstva „organ duše” i preplet tajni života. Neposredni doživljaj onoga što kruži oko naše svesti kao poznata slika, menja se putem neurotransmisije u drukčiji poredak.
Izmenjeni prostori su stanice, sobe i raskrsnice za suočavanje sa arhiviranim slikama i sopstvenim doživljajem tih slika iz prošlosti.
Fotografija je za mene pre svega prostor za nove sadržaje koji nisu samo mehanički otisak stvarnosti. Između opažajnog momenta i konačnog ishoda, uvedeni su postupci razlaganja realnosti putem refotografisanja, dekonstruisanja i neočekivanog sklapanja.
Korišćenje foto-transfer poatupka uvodi se neplanirana greška i momenat životne spontanosti. Time se otvara put za odlazak od savršene, umno žavane slike i njene trivijalnosti.
U prolazu • In Passing
Svojom serijom fotografija „U prolazu“ umetnica Katarina Marković nas uvodi u posebno duboko emocionalno stanje – stanje melanholične čežnje. U njenim radovima naslućujemo prolaznost vremena i kompleksnost situacija i osećanja koja stoje iza zabeležene lepote.
Katarinine fotografije, koje predstavljaju nostalgičnu odu intimi života, vezuju nas za trenutke iz prošlosti na način da u nama bude želju za ponovnim proživljavanjem. Izložbu čine tri centralna događaja, kao tri segmenta koji čine kontinuiranu radnju koja se odvija naizgled na istom mestu i u isto vreme.
Maestralna upotreba jarkih boja i detalja kao narativnih elemenata nešto je po čemu se rad Katarine Marković prepoznaje i izdvaja. Ovako ekspresivnim izrazom sentimenta naslućujemo da su uhvaćeni trenuci, iako prolazni, odlučujući za domaštane protagoniste. Imamo utisak da stojimo pred formativnim momentima, pokretima i trzajima kojima se donose velike oduke.
Seriju fotografija nastalih u okviru projekta „U prolazu“ karakterišu i elementi distorzije, igranje osvetljenjem i oštrinom. Na taj način umetnica uspeva da nam ogoli samo impuls zabeleženih sekvenci do kraja, ostavljući njihovu konačnu istinu skrivenom.
Katarina izložbom „U prolazu“ izlazi iz granica vizuelnog, uvodeći novi element – poeziju. Katarinini stihovi su nežni, duboki i lični. Oni istražuju osećanja ljubavi, strasti i ranjivosti i predstavljaju refleksiju sveta oko sebe – sveta u kome se i mi sada nalazimo. Autorski stihovi upotpunjuju doživljaj živopisnih scena sačinjenih od odabranih kadrova. Oni kao da nam prenose snažnu težnju za nečim što je možda izvan dosega u datom trenutku.
Bilo da kroz ovu fantaziju svesnog i nesvesnog vidimo telo, strah, ljubav ili želju – sasvim je sigurno da kompozicije pred nama određuje pokret, te on postaje jedna od glavnih tema za posmatranje. Stoga pokret kao promena, prolaznost i rast postaje upravo ono sa čime nas umetnica na kraju i suočava, oslobađajući nas osećaja praznine i bespomoćnosti.
Sofija Vučeta Posavec
Ova izložba bila je deo našeg partnerskog festivala: Sarajevo Photography Festival.
ketmarkovic.com • @keticatt
uto/Tue – ned/Sun 12 – 20h
Tajina
tajina, imenica
1. pejzaž koji nosi neko svojstvo
[u češkom jeziku, reč tajina se rimuje sa rečju krajina, što znači pejzaž; koren reči taj označava misteriju]
2. sakrament; obred koji kroz vidljiv simbol prenosi nevidljivu blagodat
[Pravoslavna crkva]
„Godine 1921. jedna žena iz Južne Češke započela je dnevnik o majčinstvu, a 2021. godine ja ga nastavljam. Razmišljam o tome da je i prabaka mog oca poticala iz Južne Češke. Znam je samo sa fotografija i iz priča, a ipak osećam privrženost prema njoj.“
Serija Tajina poziva nas da otkrijemo suštinu misterije i doživimo je u svakodnevnom životu. Povezuje živote naših predaka, njihove tragove u sadašnjosti i njihovu ulogu u oblikovanju budućnosti. Prikazane scene usko su vezane za sećanje i neprekidan protok vremena – ljudsko vreme deluje ubrzano u poređenju s vremenom pejzaža. Iako nam stene i kamenje mogu izgledati postojano i nepromenljivo, vetar, voda i led neprestano ih oblikuju.
„Stvari oko nas menjaju oblike, vreme se prepliće. Neprestano stojimo na granici, i u tom trenutku nešto nam se otvara: nevidljivo postaje vidljivo i ponovo nestaje”.
Tekst Dáša Husárová.
Hvala Ceski Centar Beograd na podršci u vezi sa izložbom i što su omogućili da ona bude ovde. Takođe bismo želeli da pomenemo da je ova izložba bila deo prijateljskih festivala: Off Bratislava i Grenze Arsenali Fotografici.
martinahavlova.com • @jedenactyostrov“
uto/Tue – ned/Sun 12 – 20h
YVONNE De ROSA
A Mia Madre
Curated by Simone Azzoni
With this work, I aim to share an analysis and raise questions about war, particularly the fact that it is primarily fought by young men and women who often have little awareness of what they are about to endure. Through my art, I seek an emotional connection with the viewer without providing a direct representation of reality. By subverting the timeline and eliminating the brutality of the present, I create a suspended time and invite reflection on this theme.
Yvonne De Rosa
The images which Yvonne De Rosa has collected are interconnected, objective and the vernacular photographs are like punctuation to paragraphs that recount yet another story.
A MIA MADRE is an archive in which Yvonne De Rosa both reaffirms the values of truth and remembrance and insinuates a fictional narrative. The archive is the result of sampling and reconstruction; it is a mosaic that does not recount a linear story but rather confounds text and material.
A MIA MADRE does not preserve a cohesive and compact story, but slivers and fragments of one with a high metonymic potential.
If a fragment is the smallest possible unit, its assembly with others is the practice through which its artistry is fulfilled. With her work, Yvonne De Rosa builds an atlas whose criteria for chronology are deliberately weak, yet which possess a powerful iconography. It is a meta-collection of what it might have meant to be a young soldier.
Simone Azzoni
This exhibition comes from our partner festival, Grenze Arsenali Fotografici.
@yvonnederosaphotography
Mon – Thu 10 – 17h
Fri 10 – 15h
YVONNE De ROSA
Mojoj majci
Kustos Simone Azzoni
Ovim radom želim da podelim analizu i postavim pitanja o ratu, prvenstveno o činjenici da u njemu učestvuju uglavnom mladi ljudi koji često nisu svesni onoga što ih čeka. Svojim radom tražim emotivnu povezanost sa posmatračem bez direktnog predstavljanja stvarnosti. Razarajući vremensku liniju i uklanjajući brutalnost sadašnjosti, stvaram vreme iščekivanja i pozivam na razmišljanje o ovoj temi.
Ivon de Roza
Slike Ivon de Roze su međusobno povezane i objektivne, a vernakularne fotografije su interpunkcija paragrafa koji pripovedaju drugačiju priču.
MOJOJ MAJCI je arhiv u kom Ivon de Roza, dok propagira vrednost istine i sećanja, insinuira narativnu fikciju. Arhiv je rezultat uzorkovanja i rekonstrukcije, mozaik koji ne diktira linearnu priču nego meša tekst i materiju.
MOJOJ MAJCI ne čuva kohezivnu i kompaktnu priču, već krhotine i fragmente sa velikim metonimijskim potencijalom.
Ako je fragment najmanja moguća jedinica, montaža je praksa kroz koju se ostvaruje njegova umetnost. Svojim radom, Ivon de Roza gradi atlas čiji kriterijumi za hronologiju su namerno slabi, ali poseduju moćnu ikonografiju. Reč je o meta-kolekciji onoga šta je moglo značiti biti mladi vojnik.
Simone Aconi
Ova izložba dolazi sa našeg partnerskog festivala Grenze Arsenali Fotografici.
pon – čet 10 – 17h
pet 10 – 15h
* Galleries and exhibition spaces retain the right to change the date and time of the exhibitions and other events