Zadužbina Ilije M.Kolarca
11. – 26. april 2017.
NON FINITO, pasaž 4: Prostor između udisaja i izdisaja
izložba fotografija
Ciklus fotografija nastao je tokom putovanja vozom na relaciji Beograd (Srbija) i Zidani most
(Slovenija). Odabrani prizor na fotografijama je isti, krupni kadar paralelnog železničkog koloseka, viđenog kroz prozor voza u pokretu.Izbor voza za prevozno sredstvo po bivšim jugoslovenskim državama svakako nije najbrži način da se stigne iz tačke A u tačku B, međutim takvo putovanje putniku daruje nešto dragoceno – vreme, kojeg je sve manje u savremenom svetu. Dobijeni period dokolice omogućava drugačiju, nenaviknutu i dublju percepciju vremena i prostora, kako spoljašnjeg
tako unutrašnjeg, a sam proces tranzita otvara polje za kontemplaciju na simboličkom nivou u okviru relacija: početak-kraj, prošlost-budućnost, život-smrt. Kada pažljivo kroz kameru gledate u nešto što se pretpostavlja kao poznato, ili usvojeno na nivou klišea, taj pažljivi pogled prizor može transformisati u nešto nepoznato. Krupni kadrovi u sebi sadrže začudnost u kojem inače nezapaženo i banalno postaje naglašeno i neobično.
Svaki pritisak na okidač kamere predstavljao je meditativni proces u trajanju od nekoliko sekundi, u prostoru između jednog udisaja i izdisaja, u kojem se putem podešenih parametara na kameri sažima sekvenca pokreta dužine 10-20m. Dobijena slika tako u sebi sadrži određeni komprimovani zapis trajanja i kretanja kroz prostor. Snimak leži negde između mesta i vremena u trenutku snimanja i moje sopstvene mentalne slike ili projekcije koja je proizvod tog vremena, a kamera postaje rezonantno polje u kojem se definiše ta realnost između spoljašnjeg i unutrašnjeg sveta.
