Izložba In Trance We Trust, izvedena iz istoimene knjige, plod je dvanaestogodišnje (2003-2014) saradnje Nenada Rackovića i Srđana Veljovića; njihove komunikacije, svojevrsnog dijaloga koji telesne, performativne prakse Nenada Rackovića prevodi u medij fotografije.
U formalnom smislu fotografije interpretiraju Rackovićevo umetničko ponašanje koje se može podeliti u četiri grupe:
1) performativni aktovi, katalog telesnih izražajnih gestova
2) skejterski identitet
3) klaberski identitet
4) higijena, pročišćavanje, tretirajući metod umetničkog delovanja Nenada Rackovića kao svojevrsne intervencije u/nad javnim prostorom.
Prevođenje fenomenologije Nenada Rackovića u sled fotografskih slika jeste prikaz silovitosti ekspresije, pokušaj razumevanja onoga šta je izvan, šta je uzrok. I načina na koji nas narativ dodiruje. Načina na koji priča o zajednici.
Duboko intimno i traumatično probija i pleni svu pažnju do koje može doći, izazivajući senzacije istog registra, uvlačeći aktere nezavisno od njihove volje. Gruba igra nedefinisanih granica.
Ovim slikama stvorena pripovest nastala je automatski, prepoznavanjem; igrom dvojice aktera. Ona ne prikazuje ono što jeste, već ulazi u stvarnost sa druge strane, izvan nje same. Provocira, proširuje polje imaginacije.
Edukuje.
Najbolji primer je loš primer.
Nenad Racković, multimedijalni umetnik, rođen je u Beogradu 1967. godine. Studirao je glumu na Fakultetu dramskih umetnosti.
Prvu pesmu objavio je 1984. godine u Književnoj reči, a prvu izložbu imao je u SKC-u 1985. godine. Uređivao je i vodio kultnu emisiju Radija B92 Ritam srca (1990–1998), bio je stalni saradnik Beorame (1995–1998).
Priredio je 18 samostalnih i preko 20 grupnih izložbi; snimio tri filma: Kako je propao rokenrol (1990), Crni bombarder (1991), Marble Ass (1995); televizijski film Poslednja dadaistička predstava (TV Novi Sad, 1992); odigrao pozorišnu predstavu Sveti Nik, Nicholas Edward Cave – život i veze (Bitef teatar 1992); izveo brojne performanse.
Pored mnogobrojnih tekstova u književnim časopisima objavio je i 5 romana: Aspirin (2002), Knjiga recepata (2002), Nesavladiva priča (2006), Peto godišnje doba (2017), Biblija (2019), Sluz i žuč (2021) .
U izdanju Remont – nezavisne umetničke asocijacije 2018. godine je objavljena monografija Nenad Johnny Racković.
Srđan Veljović, fotograf, konceptualni dokumentarista, rođen je u Beogradu 1968. godine. Diplomirao na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu. Sarađivao sa nizom institucija kulture: Studentski kulturni centar, Centar za kulturnu dekontaminaciju, Narodna biblioteka Srbije, Dom omladine Beograd. Objavljivao fotografije u štampi i elektronskim medijima: X Zabava, Beorama, Feral Tribune, Peščanik, Komunalinks, Playboy, Haaretz, Dazed Digital.
Izlagao u svim jugoslovenskim državama, zatim Nemačkoj, Albaniji, Austriji, Rumuniji, Mađarskoj, Italiji, Sjedinjenim Američkim Državama.
Objavio tri knjige: Devedesete (2020) i Petrovaradin, neobavezne refleksije o vremenu (2020), In Trance We Trust, (2022).
